Cok secmeyi severim... Hic yalniz kalmak istemem; hep cok, hep birlikte... Kartlarla oynarken, sayilari secerken, hep cok secerim... 1 degil, 2 degil, belki 3, bazen daha cok! Her seye ragmen kalabalik, her seye ragmen birlikte...
Bilmiyorlarmis artik yasamak birlikte, gormek birlikte, duymak, isitmek ve paylasmak birlikte...
Hep ayri kalmislar sevgililer... Neden uzaklar? Uzaklar nerde? Secememisler yakinlari, yakinlar mi yakinmis sevgililerden hep beraberler diye? Yakinmasalar miymis daha zaman cok, bu acele ne diye? Hazan da gecmis iste bak, gelmis kis ve geliyormus yeniden bahar, eli kapidaymis. Hayat boyleymis, guclu bir nehir ve akan zamanmis ustunde...
Zamana birakmak gerekmis. Zaman her seyi yenermis. Zaman secimmis, secmekmis. Ben de "Secerim o zaman!" dedim. Ben secmeyi severim ama cok secmeyi severim. Hep... Cok... Birlikte...
Alfabe'den sectim ben de; E, N, bir de S... Yerlerini degistirdim, iste bak yine: S-E-N!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder