7 Nisan 2010 Çarşamba

Alfabe'den 3 Harf Sectim; E, N, S


Cok secmeyi severim... Hic yalniz kalmak istemem; hep cok, hep birlikte... Kartlarla oynarken, sayilari secerken, hep cok secerim... 1 degil, 2 degil, belki 3, bazen daha cok! Her seye ragmen kalabalik, her seye ragmen birlikte...

Bilmiyorlarmis artik yasamak birlikte, gormek birlikte, duymak, isitmek ve paylasmak birlikte...
Hep ayri kalmislar sevgililer... Neden uzaklar? Uzaklar nerde? Secememisler yakinlari, yakinlar mi yakinmis sevgililerden hep beraberler diye? Yakinmasalar miymis daha zaman cok, bu acele ne diye? Hazan da gecmis iste bak, gelmis kis ve geliyormus yeniden bahar, eli kapidaymis. Hayat boyleymis, guclu bir nehir ve akan zamanmis ustunde...

Zamana birakmak gerekmis. Zaman her seyi yenermis. Zaman secimmis, secmekmis. Ben de "Secerim o zaman!" dedim. Ben secmeyi severim ama cok secmeyi severim. Hep... Cok... Birlikte...
Alfabe'den sectim ben de; E, N, bir de S... Yerlerini degistirdim, iste bak yine: S-E-N!

Oyuncu


Vucudumun disindaki tum, her sey bensem ve icimdeki disimdakiyse aslinda?! Ben, bu gece, burda icimle degil de disimla, benle degil de disimdakiyle ugrasiyorum ve onu bana mi alistirmaya calisiyorum?? Akan gozyaslarim icime mi akiyor yani? Ben disari atacagimi, bir parcami kurtaracagim sanarken icime mi atiyorum aslinda yani?

Her sey ne karisik, ne belirli/belirsiz, her seyi nasil karistiryorum birbirine, biraz dogru, biraz yanlis, biraz bos, biraz dolu, biraz ben ve biraz baskalari... Benim disimdakiler; belki de hepsi benim...